برنامه‌ریزی و کنترل فعالیت‌های نگهداری
مدیریت نگهداری و تعمیرات با هدف افزایش آماده‌به‌کاری تجهیزات، کاهش خرابی‌های ناگهانی و کنترل هزینه‌های تعمیراتی، بر پایه برنامه‌ریزی منظم فعالیت‌ها انجام می‌شود. تدوین برنامه‌های PM، بازدیدهای دوره‌ای، سرویس‌های پیشگیرانه، تعمیرات اصلاحی و پایش وضعیت برای هر تجهیز، باید بر اساس ساعات کارکرد، شرایط عملیاتی، سوابق خرابی و توصیه‌های فنی سازنده انجام شود. ثبت و تحلیل اطلاعات تعمیراتی نیز امکان تصمیم‌گیری دقیق‌تر درباره زمان سرویس و تعویض قطعات را فراهم می‌کند.
پایش وضعیت و مدیریت عملکرد تجهیزات
نگهداری مؤثر تنها به انجام سرویس‌های دوره‌ای محدود نمی‌شود و باید وضعیت واقعی تجهیزات به‌صورت مستمر ارزیابی شود. پارامترهایی مانند لرزش، دما، صدا، فشار، جریان موتور، وضعیت روانکاری، لقی مکانیکی و خطاهای کنترلی می‌توانند اطلاعات ارزشمندی درباره روند فرسایش و احتمال خرابی ارائه دهند. استفاده از شاخص‌هایی مانند MTBF، MTTR، Availability و OEE نیز امکان ارزیابی عملکرد واحد نگهداری و شناسایی نقاط بحرانی در تجهیزات را فراهم می‌کند.
کاهش توقفات و افزایش قابلیت اطمینان
هدف نهایی مدیریت نگهداری و تعمیرات، حرکت از تعمیرات واکنشی و پرهزینه به سمت نگهداری پیشگیرانه و مبتنی بر وضعیت است. تحلیل ریشه‌ای خرابی‌ها، مدیریت قطعات یدکی، استانداردسازی فرآیند تعمیر، مستندسازی سوابق تجهیزات و آموزش نیروهای فنی، از اقدامات مؤثر در کاهش توقفات اضطراری محسوب می‌شوند. اجرای یک سیستم منظم نگهداری می‌تواند با کاهش خرابی‌های تکرارشونده، افزایش عمر مفید تجهیزات و بهبود قابلیت اطمینان ماشین‌آلات، پایداری فرآیند تولید را افزایش دهد.مدیریت نگهداری و تعمیرات
